Retroscoop - Hotel Continental (Oostende) en Continental-Palace (Blankenberge) RetroScoop
 
   Vrije tijd en amusement
    
 
 
De ´klik´ naar je gedroomde Klassiekers

Hotel Continental (Oostende) en Continental Palace (Blankenberge)

Vanhees Benoit

  
Boven: Hotel Continental in Oostende
Onder links: de elegante Continental Palace
naast een wat rommelig ogende Excelsior- Belle Vue

Elders op Retroscoop werd een begin gemaakt met het in kaart brengen van de evolutie van het toerisme aan de Belgische Kust. Het leek ons een interessante zijsprong, om twee van de meest opvallende hotels wat langer onder het vergrootglas te houden.

Onze keuze viel op één hotel uit Oostende, en één uit Blankenberge. In beide steden waren er verschillende grote hotels verrezen. Zo waren er ondermeer het impossante Royal Palace Hotel, de Grand Hotel Osborne en de Wellington in Oostende. Blankenberge pakte dan weer uit met de Grand Hotel du Kursaal, Grand Hotel Godderis, de Royal Pier Hotel, het Grand Hotel Pauweld-Dhondt om er maar enkele te noemen.

Onze keuze viel echter op de Continental, vlakbij het Kursaal van Oostende, en op de Continental-Palace in Blankenberge. Deze keuze is uiteraard arbitrair, maar het gaat om twee elegante gebouwen, die ondertussen plaats hebben moeten ruimen voor de welbekende bouwstijl aan onze kust. Andere tijden, andere smaken...

Het tekstmateriaal zal in de toekomst worden aangevuld met informatie over het aantal kamers, jaar van bouw en afbraak en dergelijke. Geniet ondertussen van de sightseeing aan de hand van oude postkaarten. 

Hotel Continental (& Hotel de l´Océan)
(Oostende)
 

De evolutie van het aanbod van het hotelwezen is een goede barometer voor de evolutie van het aantal toeristen, dat zijn vakantie aan de Kust kwam doorbrengen. Eén van de meest in het oog springende hotels in Oostende was het Grand Hotel Continental, vlak bij de uitstulping van de kustlijn, waarop het fraaie Kursaal gebouwd was. Een toplocatie dus. Een andere horeca-zaak, het Hotel de la Plage aarzelde niet om op een reclamekaart te suggeren dat het zelf op die plaats gebouwd was. Alsof de fraaie Continental nooit bestaan had. 

Het oudste spoor dat we van dit hotel terugvonden gaat terug naar 1896, toen een zekere V. Michens als "propietor" in een Engelstalige reclame werd aangehaald. Britse en Amerikaanse toeristen moeten zeker hun steentje hebben bijgedragen tot het succes van dit 1ste klas hotel, dat dan ook snel aan uitbreiding toe was.

 


In spiegelbeeld...


Detailopname / normaal beeld

Op de hieronder afgebeelde postkaarten van de Continental is de gestadige groei van het elegante hotel goed te volgen. De eerste postkaart toont de situatie in 1899. Het hotel telde toen nog maar drie verdiepingen, en de torens zien er een tikkeltje plomp uit.


De situatie in 1899

Op iets recentere postkaarten en reclames kan men zien hoe het hotel en de twee torens een flinke scheut gegroeid zijn. Er werden twee verdiepingen toegevoegd, en ook de torens -duidelijk geïnspireerd door de vuurtorens uit die periode- groeiden mee in de hoogte. Dit gebeurde onder een nieuwe eigenaar, A. Declerck.

Een oude reclame uit het begin van de 20ste eeuw leert dat er vanaf dan 400 bedden beschikbaar waren in deze fraaie horeca-zaak. Het verdieping net onder het mansardedak was voorzien van een loggia, die van de hoofdgevel door naar deze nieuwe torens en de zijgevel liep. De architecturale verhoudingen lijken o.i. nu beter te kloppen: het geheel oogde vanaf dan bijzonder sierlijk en majestueus.


 

Een wel heel geidealiseerd zicht, met veel groen. We zien het uitgebreide
en verhoogde Hotel Continental, maar de naaste gebuur rechts (Hotel de l´Océan)
is blijkbaar spoorloos verdwenen, en vervangen door loofbomen.
Het zijzicht toont wel aan hoe "diep" het Hotel Continental wel was, al is niet
helemaal duidelijk of dit geen geïdealiseerd beeld is.


We zien dezelfde afbeelding eveneens verschijnen op de omslagen van
het hotel, naast een nog niet verbouwd Casino-Kursaal

  
Een mooi ingekleurde postkaart,
gedetailleerd alsof het hotel nog steeds bestond


Een romantische postkaart, een mooie samenvatting
van de term Belle Epoque uitbeeldend


Op de achtergrond het Kursaal, Villa Helvetia, Hotel du Globe (eigendom van Mühlbauer, die ook het Hotel Royal / Continental Bodega co.) in Oostende bezat), het Hotel Wellington en één van de torens van de Continental

 


Hierboven: Uitg. Gégy
Het gebouw rechts van de Continental is het Hotel de l´Ocean,
dat ondertussen ook in omvang en hoogte is toegenomen

Naast het gedeelte dat evenwijdig lag met de kustlijn, bezat de Continental ook een deel dat er loodrecht op stond. Vanuit de lucht is dit beter te zien dan op de meeste andere afbeeldingen van het hotel.


Prachtige foto van het Hotel de l´Océan

Het gebouw rechts van de Continental -het Hotel de l´Océan- telt ook op die postkaart nog steeds drie verdiepingen. Op de vierde afbeelding kan men echter zien dat ook dat deel ambitieus de hoogte is ingeschoten. Zoals op de volgende postkaart zal te zien zijn, gebeurden al deze uitbreidingen nog voor WO 1.

Voor de installaties van de keuken werd beroep gedaan op de zeer gerenommeerde Parijse firma Briffault.

Deze was actief van Montevideo tot in één van de paleizen van de Tsaar met de bouw van zo´n professionele keukens. Het bedrijf bouwde bijvoorbeeld ook de keukeninstallaties van het hotel Impérial in Nice, het Grand Hotel de Londres in Antwerpen, dat van de Lutetia in Parijs... De constructeur had werkelijk adelbrieven om u tegen te zeggen !

Beide hotels behoorden vanaf een onbekend jaartal tot dezelfde groep, de Société des Palaces d´Ostende. Behalve de Continental en de Océan behoorde ook het Hotel du Littoral tot deze investeerdersgroep.

Een ongedateerde reclame leert ons dat de Continental ondertussen deel uitmaakte van de groep A Declerck & Cie. (Voorlopig kunnen we helaas geen chronologie hierin aanbrengen) Vreemd genoeg spreekt deze reclame niet langer van 400 maar van 300 bedden in de Continental. Mogelijk werden een 100-tal bedden opgeofferd, om grotere en dus duurdere kamers of suites aan te kunnen bieden.

Behalve dit etablissement bezat deze investeringsgroep ook nog de Splendid (400 bedden), de Plage (350 bedden) en de Kursaal & Beau Site (150 bedden.

 

Tijdens WO 1 werd bijna het gehele Kustgebied een militaire zone. De Duitse bezetter plaatste Friese ruiters en andere versperringen, om te voorkomen dat vijandelijke troepen een landing zouden voorkomen. Ter hoogte van het nabijgelegen Kursaal werden ook een aantal loopgraven uitgegraven.


Een intrigerende foto: de kledij van de strandgangers suggereert dat dit kiekje uit de 1930´s dateert (cf hoedje en jas van de jongedame, 3de van links). Mogelijk werd het interieur van het hotel op dat moment grondig vernieuwd ?

Het interieur

Er bestaan blijkbaar niet zo veel postkaarten van het interieur van het Hotel Continental, als van de Blankenbergse tegenhanger Palace Continental. Van onderstaande afbeeldingen weten we niet met 100 % zekerheid of het gaat om de bar van de Continental of van de buur, het Hotel de l´Océan.

 

Het restaurant (hierboven) en de bar (hieronder)


De "Grote Hall"

De leeszaal bevond zich blijkbaar onder een fraaie lichtkoepel

De kamers van de Continental waren zeer ruim en vrij luxueus afgewerkt. Geen wonder: als een bijna-buur van het Kursaal trok het uitsluitend de gegoede bourgeoisie en edellieden aan. 

Een omslag met daarin 10 verschillende postkaarten van het hotel, daterend uit het interbellum geeft aan dat de dagelijkse leiding van de Continental in handen was van "Ruhl". Mogelijk betrof het één van de telgen van de familie die eveneens de Hotel Ruhl in Nice en in Vichy beheerde, misschien wel Henri Ruhl zelf (?).

Ondertussen hebben moderne maar oersaaie appartementen de plaats ingenomen van de statige Continental. Het vervangend gebouw kreeg net als zijn voorganger twee hoektorens mee. Op de onderstaande postkaart werd met een rode accolade aangeduid waar de parel van de Oostendse kust ooit fier over het strand uitkeek, alsof het gebouw volkomen doordrongen was van zijn architecturale waarde. Maar ongetwijfeld zullen er mensen zijn, die de situatie hieronder verkiezen. Al zullen deze wellicht niet lang op Retroscoop rondsnuisteren...


*  *  *
Hotel Continental Palace
(Blankenberge)


Commerciële feeling hebben is inpikken op bestaande noden:
en dat er in 1905 ook al heel wat mensen bestonden die niet altijd
wisten hoe een postkaartje te vullen, bewijst wel dit exemplaar...

De eerste versie van het Hotel Continental Palace dat eind 19de eeuw, begin 20ste in postkaarten opduikt, telt nog maar 4 verdiepingen. Zoals de derde postkaart laat zien, stonden op de plek waar later de grote buur van de Continental -de Excelsior Belle Vue- zal verrijzen, in die periode nog relatief kleine horeca-zaken. (Het Hotel Stein op de voorgrond veranderde later van naam, en werd het Hotel Suisse. Het zou interessant zijn om uit te vissen of dit na WO 1 gebeurde, en bedoeld was om geen verwarring bij klanten te veroorzaken, die misschien dachten dat de uitbaters Duitsers waren. Nog later werd dit hoekhotel nog eens herdoopt, ditmaal in "Grand Hotel des Flandres").

Het "brugje" op de voorgrond overspant een weg, die toelaat om van het lager gelegen stadsgedeelte gemakkelijk met bijvoorbeeld kleedwagens en reddingsmateriaal op het strand te geraken. Het gaat om de zogenaamde Passage Malécot.

Op de bovenstaande postkaart zien we niet alleen veel details van de eerste versie van de Continental, maar rechts zien we ook de "Villa Leopold". In dezelfde periode dat de Continental flink in de hoogte werd uitgebreid, werd dit gebouw tegen de vlakte gegooid om plaats te maken voor nog een "mastodont", het hotel Excelsior Belle-Vue.

De Continental deed inderdaad precies wel gouden zaken, want bij een eerste grondige modernizering werden drie verdiepingen toegevoegd. (In feite lijkt het erop dat de oorspronkelijke 4de verdieping werd afgebroken, waarna een nieuw verdieping 4, 5, 6 en 7 werden toegevoegd. Benieuwd of het oud uurwerk behouden bleef, en mee in de hoogte verhuisde, of zo ook deze infrastructuur compleet vernieuwd werd.

Bij een volgende modernizering werd het kleine huisje rechts van de Continental afgebroken, en het gelijkvloers verdieping van het hotel in die richting uitgebreid. Pas enige tijd later werd ook de ruimte tussen de Continental en de Excelsior in de hoogte opgevuld, zoals op de postkaart rechts onder te zien is.

    

 

Grappig detail: op één van de postkaarten hierboven werd de buur en concurrent Excelsior-Belle Vue gewoon niet toegevoegd. Op de gele briefkaart erronder hebben L. Nuytemans en C. Ellebout, de (nieuwe) eigenaars van de Continental-Palace de aanpalende concurrent dan weer heel klein afgebeeld... Maar zoals we al eerder zagen, was die artistieke vrijheid schering en inslag. Zoals gezien  verschenen er ooit loofbomen naast het Oostendse Hotel Continental...

Bij een volgende investeringsgolf werd dan de bovenkant van het hotel grondig aangepakt. De langgerekte elipsvormige sierstukken en de halfronde sierboog werden daarbij volledig verwijderd. Er kwam een volledig nieuw torentje, waarvan de functie misschien niet alleen decoratief was, maar een verbeterde liftinstallatie huisvestte. Het hotel combineert op een opvallende manier soberheid met frivoliteit, zoals het torentje en de versieringen tussen de ramen van het bovenste verdieping. Het sierlijke hotel gaf Blankenberge meteen een zeker Brighton-gehalte...


    

Op de kaart hieronder zijn de twee grote hotels vanop een zekere afstand getrokken. Het even hoge Excelsior oogt -ondanks twee fraaie torens- een flink stuk minder elegant dan haar buur en concurrent.


Uiterst rechts op de foto zien we de Passage Malécot en een toren van het Grand Hotel
des Bains et Familles. Rechts van dit laatste hotel situeert zich het Kursaal van Blankenberge, waarover elders op Retroscoop uitvoerig over wordt bericht.


De inkom en het terras van de Palace Continental
 

Het interieur

De eigenaars van de Continental gaven ook een aantal postkaarten uit van hoe de binnenkant van het hotel eruit zag. Deze kaarten geven een goed beeld van de luxueuse afwerking van het sfeervolle hotel.

Eén reclame gaf ooit aan dat het hotel beschikte over een coiffuresalon, een dancing (of dansvloer ?) en een garage (zie verder). Tevens was er sprake van "bains de soleil" die men er kon nemen. Was het hotel misschien uitgerust met een dakterras ? Voorlopig hebben we er het raden naar.


Ingang: de zogenaamde Palm Court, een term die bij veel Britten meteen
associaties met het sjieke Cecil Hotel in Londen zal hebben opgeroepen

 

  


Het zicht vanuit een balkon: het "brugje" in het midden van de kaart
is de passage Malécot, o.a. voor de reddingsdiensten. Rechts boven
stoomt een schip richting Engeland

 


De Continental Palace beschikte eveneens
over een kinderafdeling, de "nursery"

De fraaie achterzijde van de Palace Continental
Deze postkaart toont eveneens hoe sober en simpel de achterkant
van de buur van dit hotel, de Excelsior-Belle Vue (links) wel niet was

 Bonus voor de (top)klanten

De hierboven afgebeelde publiciteitspostkaart leert dat de Continental-Palace over een wagen beschikte, die aan klanten die excursies wilden uitvoeren kon worden verhuurd. Over welk type wagen het kan zijn gegaan, wordt tot in de VS gespeculeerd, zoals bijvoorbeeld op de website Prewar Car. Verschillende experts proberen er te achterhalen van welk type deze "Blankenberge Mystery Car" wel geweest zou kunnen zijn. 

 

Blijkbaar waren heel wat Britten klant van de Continental. Dit plaatst natuurlijk meteen ook de keuze van de naam van dit hotel wat meer in perspectief. Een nabijgelegen uitbater van 20 tennisvelden pikte hier handig op in... Veel Britten staken blijkbaar het Kanaal over, om hier uiteindelijk krak hetzelfde te doen als in Albion: tennissen, golfen, en naar de paardenkoersen gaan kijken... De eerder vermelde reclame van de Continental Palace vermeldde dan ook de mogelijkheid om te tennissen en te golfen. Of er met dit laatste in feite miniatuurgolf of de echte versie werd bedoeld is ons niet duidelijk. 

 
Tot slot de Continental-Palace bij nacht,
ook wel een speciaal zicht

Indien deze informatie klopt, viel de Continental Palace in 1981 ten prooi aan de vlammen. Over hoe de brand precies ontstond, vonden we vooralsnog geen informatie.

Feit is wel, dat het somptueuze hotel -net als de Continental in Oostende- plaats maakte voor moderne constructies. Wie weet zullen er over 25, 50 of 100 jaar wel nostalgici zijn, die met een snik en een traan een ontroerend relaas zullen schrijven over deze nieuw constructies... Wij van onze kant besparen de gewaardeerde lezers echter de pijnlijke confrontatie met afbeeldingen van de situatie anno 2012... In plaats van een snik en een traan zou deze bij elke overtuigde nostalgicus eerder de onweerstaanbare drang oproepen om con animo Julie London´s melancholische "Cry me a river" te zingen.

 

 
 
database afsluiten