Retroscoop - High Life Tailor, Paris L´élégance Anglaise à Paris RetroScoop
 
   Mode en Cosmetica
    
 
 
De ´klik´ naar je gedroomde Klassiekers

High Life Tailor, Parijs

l´Elégance Anglaise à Paris

Benoit Vanhees
maart 2021

   

Structuur

Inleiding
1) Het prille begin
2) Gestadige doorgroei
3) De frivole verkoopcatalogussen van High Life Tailor

Inleiding

Paradijsvogels hebben hun prachtig verenpak om mee te pronken, rivalen mee af te troeven. Sinds duizenden jaren hebben mensen daar een eigen variant op bedacht: hun klederdracht. "Dress to impress", zoals de Engelsen dat zo mooi noemen... De snit, de gebruikte stoffen en materialen, de gekozen kleuren en motieven, de professionele afwerking... Het zijn allemaal factoren die mee een rol spelen bij zowel de uitstraling als natuurlijk ook de prijszetting. Met de kleren die men draagt, kan men alzo een duidelijke boodschap naar de buitenwereld zenden. Het beste op de markt laat bv. toe om een hoge sociale afkomst of status te onderstrepen... of toch te suggeren.

     

Gedurende eeuwen wilden de rijksten en machtigsten zich vooral door overdadige, gecompliceerde ontwerpen onderscheiden van hen met een minder gevulde beurs of met minder macht. Tot Engelse dandies met op kop de onstuimige "Beau" Brummell (1778-1840) een ware revolutie zouden ontketenen. "Overdaad schaadt" moet zowat hun devies geweest zijn. Hou het veel simpeler, gebruik minder opschepperige kleuren, weg met die belachelijke kniebroeken en oncomfortabele zware klederdracht van weleer. Deze jonge wolven gingen voor sobere (maar daarom niet minder prijzige) elegantie, voor meer ingetogen kleuren, kortom voor echte klasse.

De welbespraakte maar ook wel arrogante Brummell werd zo een tijd de onbetwiste numero uno op het vlak van "sartorial elegance". Het stijlicoon werd wat we vandaag de dag in mooi Nederlands een "influencer" zouden noemen, een advizeur vestimentaire elegantie voor jonge prinsen, markiezen, (aarts)hertogen en consoorten. Helaas voor hem speelde zijn brutale "bek" hem vaak parten. Na overal schulden te hebben gemaakt en een wat gezette prins op grove wijze te hebben geschoffeerd, werd hij persona non grata in zijn vroegere kring. Uiteindelijk stierf de hooghartige modegoeroe als een arme en vooral zieke rat voortijdig in Frankrijk. Niettemin, hij en zijn trawanten zetten een hele beweging in gang, die maakten dat Londen een waar modemekka voor de elite werd. Engelse elegantie werd de maatstaf aan heel wat hoven en vooral, bij de "jeunesse dorée".

Die ware vestimentaire aardschok zou nog lang blijven nazinderen, impact hebben, en dat tot op het Europese vasteland. Volgende uitspraak van Honoré de Balzac paste perfect in de filosofie van Brummell:

" Le brut se couvre
Le sot se pare
L´homme élégant s´habille"

Met de opkomst van de burgerij tijdens de industriële revolutie ontstond een nieuwe kapitaalkrachtige toplaag. Eén die zich tegelijkertijd financieel kon meten met de (vaak verarmde) aristocratie van na de Franse Revolutie, en die zich ook graag in het kielzog van de oude elite ophield. De nood aan meer modewinkels die deze groeiende toplaag op hun vestimentaire wenken konden bedienen, nam steeds toe. Een stijgende vraag waarop ook antwoorden zou komen.


Door de achterzijde van deze kalender in een bepaalde hoek
te houden, kon men "High Life Tailor" in de streepjes lezen

Zo ontstond in de 1890´s in Parijs een modewinkel met de wel heel Britse naam "High Life Tailor". Met hun slagzin "l´Elégance Anglaise à Paris" maakte de zaak duidelijk waarvoor het stond.

De prestigieuze zaak gooide al snel hoge ogen. Een geniale zet om aan naambekendheid te winnen waren de vaak nogal fantasierijke, excentrieke catalogussen die de zaak jaarlijks uitbracht. Temeer daar de "fine fleur" van illustratoren en kunstenaars bij de tot standkoming betrokken werden. Al snel keek het groeiend cliënteel dan ook ieder jaar reikhalzend uit naar de nieuwe catalogus. Wat zou de "crême de la crême" onder die artiesten nu weer hebben bedacht om hen vol bewondering naar de publicatie te doen staren ? Zoals verder zal blijken zijn het ook vandaag nog erg levendige getuigenissen uit de Belle Epoque en het interbellum. Ze zijn een beetje een barometer en thermometer om te meten wat er omging in de hogere sociale klassen voor, tijdens en enkele decennia na de eeuwwende. Deze die de 19de eeuw begroef, en de 20ste inluidde, wel te verstaan...

Maar wat weten we eigenlijk over deze lang verdwenen, destijds zo spraakmakende modewinkel in de Lichtstad ? Er is zeker heel wat informatie over deze stijlvolle zaak te vinden. Alleen, de stukjes informatie nodig om de kroniek ervan te schrijven liggen bijzonder verspreid, zoals de brokstukken van een in de lucht ontploft passagiersvliegtuig op de plek des onheil.

Dat betekent dus dat de historische feiten beetje bij beetje uit de soms talrijke, soms schaarse bronnen gedistilleerd moeten worden om het boeiende verhaal toch al deels te reconstrueren. Hetgeen in dit artikel alvast aangevat werd.

Het hoeft geen betoog dat degelijk archiefonderzoek mogelijk zou kunnen toelaten dit eerste verkennend onderzoek op heel wat punten verder aan te vullen. Zoals bekend overstijgt dat evenwel de beperktere intenties van deze website en de mogelijkheden van de nochtans gepassioneerde auteur.

1) Het prille begin

  

De erg elitaire High Life Tailor modewinkel opende in 1892 de deuren. (Handelsregisternummer R.C. Seine 70 186) Het is niet uitgesloten dat de publicatie "La Société et le High Life" een inspiratiebron voor de naamgeving vormde. Soms wordt 1883 als startjaar voor deze "who is who" van de "beau monde" per straat opgegeven. Niettemin blijkt er minstens sinds 1880 een dergelijk werk te zijn verschenen, gedrukt door de imprimerie Berger-Levrault & Cie. uit Nancy.

De chromo´s die de opkomende modezaak uitbracht vermelden nog maar 1 adres, Faubourg Montmartre nr. 17. De voorgevel van dit huis -dat overigens nog steeds bestaat- gaf uit op de rue Bergère. Aanvankelijk richtte de mondaine kledingwinkel zich uitsluitend op heren. Pas rond 1900 kwam daar verandering in, en werd ook een lijn voor dames opgestart. Tot hiertoe werd nog geen enkel spoor gevonden dat wijst op een kindercollectie.

   

De kledingswinkel beperkte zich overigens niet tot een Engelse naam. Het nam zowaar ook het wapenschild en de erbij horende spreuk van de Britse monarchie over. Sommige chromo´s bv. tonen inderdaad een gekroond embleem vastgehouden door twee leeuwtjes op hun achterpoten, met daaronder het devies "Dieu et mon droit". Die spreuk werd op het einde van de 12de eeuw door koning Richard I Leeuwenhart ingevoerd, één jaar voor hij op amper 41 jarige leeftijd stierf. Interessant: hoewel Richard koning van Engeland was, sprak hij geen woord Engels. Zijn talenkennis beperkte zich tot het Occitaans en het Frans... Mogelijk een verklaring voor het Franstalige devies.


Gekroonde hoofden en staatsleiders verdringen
zich voor de High Life Tailor


"Jamais les moyens de transport n´ont été plus insuffissants. Il appartient donc à l´initiative privée de remédier à cet état de choses..." Cartoonist Moloch dacht aan een speciale "High Life Tailor omnibus" om de bekendste Parijzenaars uit 1899 tot de modezaak te brengen...


Anderen kwamen per koets, en kochten een mooi kostuum om naar de paardenkoersen te kunnen gaan (reclame 1899)


uiterst rechts, de High Life Tailor op de hoek
met de rue Richelieu

Of, was er misschien toch enige band tussen de winkel en Engeland ? Onder de hierboven afgebeelde cartoon van Moloch´s "High Life Tailor-omnibus" wordt immers geschreven dat dit voertuig

"(...) doit transporter les Parisiens connus chez le plus brillant de leurs fournisseurs, le grand artiste anglais (!), créateur de l´inimitable et splendide complet à 69 Fr 50, nous avons nommé High Life Tailor"

Voorlopig werd niet uitgeklaard of de oprichter van High Life Tailor bv. een naar Parijs uitgeweken Engelsman was, of zo met "artiste anglais" in feite niets meer verstaan moest worden dan een kernachtige beschrijving van een Franse winkel met Engelse naam en allures.

Hoe dan ook, de zaken van de mondaine winkel gingen voor de wind. Al snel was er plaatsgebrek in de rue Faubourg Montmartre, en drong zich een uitbreiding op. De keuze viel op het hierboven afgebeelde hoekpand. Deze zogenaamde "succursale" bevond zich in de rue Richelieu, 112, op de hoek met de belangrijke boulevard Montmartre nr. 23. Vanaf dan kon de bevoorrechte klant alhier in een feeëriek kader zijn of haar keuze komen maken tussen de honderden creaties...

2) Gestadige doorgroei

Helaas werden chromo´s zelden gedateerd, en kan men via deze piste niet bepalen in welk jaar precies dit nieuwe verkooppunt in gebruik werd genomen. Wat wel zeker is, is dat dit nog in de 19de eeuw gebeurde. Zo vindt men dit tweede adres terug op een ansichtkaart die door de High Life Tailor werd uitgegeven als aandenken aan het bezoek van de Russische tsaar aan Parijs in 1896. Aangezien de achterzijde van de chromo niet suggereert dat dit recent gebeurde, ging die gebeurtenis mogelijk al een jaar of twee terug.


Prachtig schilderij van de uiterst getalenteerde Parijse schilder François Flameng (1856-1923) op basis van allerhande tijdsdocumenten, die de Frascati ten tijde van Napoleon Bonaparte toont.

In de Hig Life Tailor-catalogus van de zomer 1923 vertelde de modewinkel uitgebreid en met trots dat dit tweede adres overeenkwam met waar zich eerder het befaamde café Frascati bevonden had.

Deze sierlijke zaak was onder het Directoire en Napoleon één van de geliefde uitgaansgelegenheden van de "jeunesse dorée". In 1857 ging de befaamde horeca-zaak echter onherroepelijk tegen de grond. Het had zijn (gouden) tijd gehad, nu was het moment aangebroken om plaats te maken voor modernere gebouwen. Tussen 1892 en 1896 betrok de High Life Tailor één van die relatief recente handelspanden. Dit tweede adres werd overigens ook de sociale zetel van de modezaak.

Op de chromo´s met het tweede adres bewierookten de zaakvoerder(s) zichzelf zonder al veel terughoudendheid:

"Le High Life Tailor est la maison de Tailleur LA PLUS IMPORTANTE du MONDE jouissant d´une réputation incontestée pour la COUPE ELEGANTE et le GRAND CACHET de ses MERVEILLEUX COSTUMES sur mesure."

De prestigieuze modezaak liet ook niet na om meermaals op te scheppen over haar "personnel d´élite". Zoals in de catalogus van 1912, toen het als volgt vurig verwoord werd:

"l´Ecrasante supériorité de notre main d´oeuvre"

De firma deed haar uiterste best om ervoor te zorgen dat concurrenten haar beste vaklui niet zou afsnoepen. Ze beloofde bijvoorbeeld een stabiele werksituatie aan de uitblinkers:

"Chez nous, pas de morte saison (...) (Les) ouvriers à l´abri du chômage sont les premiers intéressés à bien faire." 

Om helemaal eerlijk te zijn, in feite vond men in Parijs al  snel dat men ondertussen de Engelsen qua elegantie en savoir faire op het vlak van mode het nakijken gaf. De leerling-tovenaar, die Merlijn overtroeft... ? De omslag van de wintercatalogus uit 1906 is wat dat betreft een opmerkelijk document. Hij toont hoe Amerikaanse toeristen zich in Londen laten bedotten, door daar nog hun kledij te gaan kopen. Met een zekere meewarigheid kijken de veel elegantere Parijzenaars hen na. Als wilden ze zeggen, hebben die cultuurbarbaren met teveel geld daar aan de overzijde van de oceaan nog niet begrepen dat Parijs ondertussen het ware modemekka is geworden ? Dat de hoofdstad van stijl en elegantie niet meer aan de Theems maar aan de Seine ligt... ?

Maar waarom dan een Engelse naam kiezen, en geen Franse ? In haar catalogus van 1911 wist de firma wel raad met wat die vervelende vraag:

"Les grands tailleurs Parisiens, d´usage immémorial, ont des enseignes anglaises, comme les grands tailleurs londonniens revendiquent, sur leur devantures, des locutions françaises."

Si non e vero...

*   *   *   *   *

De reclames die de High Life Tailor in de late 1890´s maakte, speelden handig in op activiteiten die erg "in" waren bij het elitaire mannelijke doelpubliek, zoals 

- paardenrennen en -wedstrijden
- het casino-gebeuren
- het bezoek aan allerlei tentoonstellingen of plechtige evenementen zoals de inhuldiging van de Grand Palais
- zondagse wandelingen op z´n paasbest in de bossen rond Parijs
- hoe zich (warm) kleden na de aankoop van de nieuwste rage bij de begoeden, de opkomende "automobiel"

 

In 1900 vond de wereldtentoonstelling nog maar eens in Parijs plaats. Om de nieuwe eeuw in te luiden, werd dit een bijzonder groots evenement, waarbij de "Fée Electricité" volop in de bloemetjes werd gezet. Naast de landenpaviljoenen waren er ook tal van excentrieke kermisattracties te zien, zoals de Mareorama en de Grand Globe Céleste. Behalve deze tijdelijke constructies hadden de Parijsenaars er ook een enorme attractie bij, in de vorm van de 100 meter hoge "Grande Roue", een reuzenrad dat van heinde en ver te zien was. Deze bleef uiteindelijk tot 1920 samen met de Eiffeltoren het stadszicht domineren.

Ook High Life Tailor liet zich niet onbetuigd tijdens die uitbundig gevierde intrede van een nieuwe eeuw en natuurlijk de Wereldtentoonstelling. Niemand die zichzelf respecteerde, aldus de exclusieve modezaak mocht naar de Expo gaan, zonder eerst bij hen te zijn geweest...

De mondaine winkel gaf een hele reeks ingekleurde reclamekaartjes rond het thema uit. Ze combineerden daarbij een creatie van High Life Tailor met een paviljoen of andere bezienswaardigheid op de Expo. Aan de achterzijde stonden nog heel wat andere interessante dingen opgelijst die men elders in Parijs kon bezoeken. Zo vond men er adressen voor theaters, bals, music halls, circussen, bibliotheken en musea etc.

 

In oktober 1901 breidde de modewinkel andermaal uit. Dit nieuwe verkooppunt bevond zich in de rue Auber nr. 12, op de hoek met de rue des Mathurins. Op de chromo´s die in die periode uitkwamen onderstreepte High Life Tailor dat dit in de buurt van de "gare St Lazare" was. Mogelijk werden de kleine, bloemvormige kalendertjes uit 1901 naar aanleiding van die uitbreiding uitgedeeld aan de bezoekers ? 

De fraaie herfst-winter catalogus van 1902-1903 bracht de klanten hiervan trots op de hoogte:

"Nous n´avons rien épargné pour qu´elle soit en son genre l´établissement le plus somptueux, le plus artistique de Paris, celui qui réponde de la façon la plus complète, la plus absolue aux exigeances du gout si raffiné de notre Clientèle (met hoofdletter) (...) Pour nous résumer, notre nouvelle maison sera la première de Paris, la Maison modèle par excellence."


het tweede verkooppunt in de rue Auber
 

Rechts bevond zich de etalage met aparte ingang voor de dames, links die voor de mannen. High Life Tailor was zich pas rond 1900 ook gaan toeleggen op kledij voor dames. De twee afdelingen waren volledig van elkaar gescheiden door een centraal geplaatste doorgang.

De nieuwe winkel beschikte tevens over "vastes et élégants salons d´essayage", zoals men hierboven kan zien. Behalve een kledingszaak vond het geachte Cliënteel (met hoofdletter dus) er voorts een "Saloon Tea". Deze werd op ten minste twee verschillende prentbriefkaarten vereeuwigd.

Het eerste adres, deze aan de Faubourg Montmartre nr.17 bleef nog een tijdje de verblijfplaats van de "bureaux & caisse" van de winkel, maar werd uiteindelijk blijkbaar opgegeven. Bleven dus over, de winkel in de rue Richelieu en de nieuwe in de rue Auber. Zo zou het ook de volgende decennia, mogelijk tot het einde van de High Life Tailor blijven.

De High Life Tailor catalogus uit 1905 leerde nog een interessant feit over de modewinkel. Dat jaar zorgde de veelzijdige kunstenaar Albert Guillaume (1873-1942) voor de belangrijkste illustraties van de catalogus. Het ging om bijzonder feeërieke schilderijen, die van deze verkoopbrochure één van de mooiste van High Life Tailor maakte. Het interessante weetje ? Blijkbaar beschikte de modewinkel over een eigen "galerie" in haar verkooppunt in de rue Auber. In 1905 kon het geachte cliënteel de originele schilderijen, afgebeeld in de catalogus in die galerij komen bezichtigen. Niet slecht bekeken natuurlijk, maar zeker ook een ommetje waard...

Daartoe werd de catalogus in een soort mapje gestopt, met op de voorflap een illustratie (zelfportret ?) die de getalenteerde schilder voorstelde. In de catalogus zelf bevonden zich één of meerdere toegangskaartjes.

Dit had het dubbel voordeel om extra nieuwsgierigen aan te trekken en de kunstenaars extra te promoten. Vandaag de dag zou men dit natuurlijk -met een zoveelste ingeburgerd Anglicisme- een "win-win situatie" noemen...

Het jaar daarop, we schrijven dus 1906 werden 5000 aandelen op naam van 500 Fr. van de High Life Tailor uitgegeven. Deze vermelden onder deze Engelse naam ook nog de Vlaams klinkende naam "Verbouwe & Cie.". De enkele tot hier toe op veilingsites aangetroffen aandelen dragen allemaal de handgeschreven naam Léon Marie Verbouwe. Deze zou een "chemisier" zijn geweest, die "seul gérant responsable" werd. Er lijkt heel wat informatie over hem te bestaan. Helaas is die is enkel toegankelijk voor Premium leden van Geneanet. (Deze piste wordt nog verder uitgespit, en kan dus in de toekomst nog nieuwe feiten opleveren)

Een heel decoratief kaartje dat online met een watermerk in omloop is, leert nog iets, dat voorlopig volledig in nevelen gehuld blijft. Het suggereert dat de High Life Tailor vanaf de winter van 1903 achter een "Revue Artistique" stond, een "publication trimestrielle". De adressen van de twee Parijse winkels werden daarbij als contactpunt vermeld. Voorlopig werd evenwel nog geen verdere informatie over deze uitgave gevonden.

De zaken bleven - naar eigen zeggen van de High Life Tailor- voortreffelijk gaan. In de zomercatalogus van 1911 (zie hoofdstuk 3) meldde de modezaak dat "pour répondre à la prospérité toujours croissante de nos affaires et à l´augmentation prodigieuse (!) de notre Clientèle", het winkelpunt in de rue Richelieu grondig aangepakt werd. Het ging om -onderlijnd- "de très sérieux agrandissements". Deze betroffen de volledige dames-afdeling:

"Notre rayon de Dames a été complêtement transformé par la création d´une Salle de Vente sur le Boulevard (Montmartre - BVH), d´un Salon d´Exposition et de nombreux Salons d´Essayages, embellit de tout le comfort moderne." 

(Geef toe dat "Salon d´Essayage stijlvoller klinkt dan "pashokjes"... Mogelijk werd het theesalon opgedoekt, want hierover werd niet langer bericht in latere publicaties, noch op bijkomende prentbriefkaartjes). Ook in paginagrote reclames in verschillende relevante tijdschriften maakte de modezaak die grote verbouwingen wereldkundig.

High Life Tailor nam voorts blijkbaar "hors concours" deel aan de "Exposition de Roubaix". Dat was een internationale tentoonstelling die in 1911 doorging.

De officiële benaming van dat evenement was "Exposition Internationale du Nord de la France". High Life Tailor presenteerde er een fraaie stand, die "Salon Louis XVI" gedoopt werd.

Minstens sedert 1912 werd een nieuwe eigenaar vermeld, zijnde Bessonat & Cie. Omdat niet alle catalogussen online terug te vinden zijn, kan echter niet met zekerheid gezegd worden of zich dat al niet een jaar of twee eerder voltrok. In de catalogus van 1927 werd nog steeds dezelfde naam vermeld.


reclame uit 1912

Met een oog op de gebeurtenissen aan het front, onderstreepte de firma in dezelfde publicatie ook nog eens duidelijk: "Société Française, Direction Française, Personnel Française". (Het enige wat ontbrak waren drie uitroeptekens achter elk feit, hetgeen evenwel niet deftig stond in zo´n mooie publicatie) Wellicht wou de firma op die manier alle onduidelijkheid wegwerken over de eventuele aanwezigheid van gehate "Teutonen". In sommige bedrijfsectoren waren Duitse eigenaars, directeuren en zelfs personeelsleden niet ongebruikelijk. Iets waarin na WO 1, net als in België voor lange tijd verandering in kwam. (we verwijzen in dat verband bv. naar het Retroscoop-artikel over het Grand Hotel Weber in Antwerpen)

 

Na de Groote Oorlog en de terugkeer van de overlevenden, kon het zakenleven langzaam aan weer de (naald en) draad opnemen. De eerste jaren na de oorlog was het weliswaar weer wat aanpassen aan een sputterende markt. In het voorwoord van de Wintercatalogus uit 1921 vertelde de modewinkel hoe het drastische prijsverlagingen doorvoerde, en gunstige overeenkomsten wist af te sluiten met producenten van stoffen:

"Les affaires du H.L.T. sont très prospères. Nous le crions bien haut avec joie et fierté et nous expliquons aujourd´hui, en quelques lignes, la méthode qui nous a si parfaitement réussi, souhaitant qu´elle puisse servir à d´autres comme à nous-même.
   Au début de la crise de baisse, le H.L.T. possédait un stock considérable de tissus, que justifiait l´importance de son chiffre d´affaires.
   Sans hésiter, il a fait des dépréciations de 40 à 60 %. Ses prix de vente, alors très bas, ont tenté la clientèle et, en six mois, tout son stock fut épuissé.
   De nouveaux achats, heureusement traités avec les fabriques, lui ont encore permis de nouvelles baisses ramenant sensiblement les prix vers ceux pratiqués avant la guerre."

Tegen 1923 leek de markt zich te herstellen. Met veel trommelgeroffel kon High Life Tailor in haar zomercatalogus dan ook andermaal belangrijke "embellissements" in de winkel in de rue Richelieu meedelen. Die waren blijkbaar zo gewichtig, dat zij het centrale thema van de nieuwte catalogus vormden.

"l´Importance croissante de notre chiffre d´affaires nous a obligés (sic) d´agrandir considérablement nos magasins d´exposition du coin de la rue Richelieu et le boulevard Montmartre."


Courtesy Berko Fine Paintings, Knokke-Het Zoute
De High Life Tailor winkel inspireerde Georges Redon
tot deze prachtige aquarel. Het toont de winkel in de rue
Richelieu, maar dan geschilderd vanop de boulevard Montmartre

Exact hetzelfde geluid als in 1910, toen dezelfde winkel al eens grondig aangepakt werd. In die nieuwe catalogus werd eveneens stilgestaan bij het fascinerende verleden van het perceel waarop de modewinkel zich thans bevond. Zoals eerder gezien bevond zich hier destijds het prestigieuze Café Frascati.

Men notere nog dat er ook in andere steden High Life Tailors ontstonden, zoals in Perpignan (minstens sedert 1908), in Agen (Lot et Garonne) en in Marseille (minstens sedert 1925). 

Deze laatste nam zonder veel scrupules zelfs ook het schildje en het devies van de Engelse monarchie over. Het was overduidelijk, deze vermetele winkels wilden een relatie met de selecte Parijse naamgenoot suggereren. Tot ergernis van deze laatste overigens, mogelijk omdat de winkels buiten de Franse hoofdstad niet dezelfde kwaliteitsnormen hanteerde. Blijkbaar kon de Parijse winkel echter niet veel meer doen dan consequent erop te hameren:

"Aucune succursale en province, ni à l´Etranger, même
s´intitulant HIGH LIFE TAILOR"...

Afgaande op de werkelijk zeer talrijke reclames met Art Deco-inslag die men kan terug vinden in luxueuze tijdschriften als l´Illustration of Mode Illustrée, waren de jaren ´20 en ´30 gouden tijden voor de prestigieuze kledingwinkel.

We volstaan hier met een selectie van reclames uit de late 1920´s, eerste helft van de 1930´s om dit te illustreren: er verschenen er werkelijk al te veel, om hier allemaal aan bod te komen. Twee dingen vallen daarbij echt op:

- geïdealiseerde, graatmagere modellen zijn helemaal niets recent: de illustraties uit die periode stelden de elegante mensen allemaal als levende bonenstaken voor...

- rokende heren kwamen af en toe ook wel voor in de reclames uit de Belle Epoque. Maar na WO 1 werd roken meer en meer voorgesteld als een integraal onderdeel van een stijlvol voorkomen. (mogelijk heeft het leven aan het front tijdens WO 1 het roken sterk ingeburgerd) Tot hiertoe werden nog geen voorbeelden gevonden waarin ook rokende dames voorkwamen. 


       

High Life Tailor wist dus, ondanks allerhande kopzorgen het hoofd te bieden aan de toenemende concurrentie en een snel veranderende wereld. Eén waarin de Belle Epoque en de Art Nouveau onverbiddelijk plaats hadden moeten maken voor Art Deco en Bauhaus... Een hele prestatie voor de statige winkel.

De modezaak zelf sprak hier met duidelijke trots over in een reclame uit 1929:

"TEMPUS EDAX RERUM. - Le temps qui dévore tout a laissé intacte
l´immortelle réputation de HIGH LIFE TAILOR. Et c´est justice, car jamais
l´illustre tailleur n´a ralenti une minute la somme de ses efforts, jamais il n´a fléchi devant la multitude des obstacles semés sur sa route. Aujourd´hui comme hier, comme toujours, ses incomparables vêtements défient toute concurrence et imitation."

Een nieuwe evolutie in de reclame uit het interbellum was het toenemend gebruik van foto´s ten nadele van illustraties. Dat was eveneens het geval voor de publiciteit van High Life Tailor tijdens deze overgangsperiode, ongeveer vanaf 1934. Sommige reclames waren nog een mix van foto´s en illustraties.

3) De frivole verkoopcatalogussen van High Life Tailor

Als de naam High Life Tailor vandaag bij heel wat verzamelaars van oude commerciële documenten zo bekend is, dan zitten de vaak erg frivole catalogussen van de zaak daar voor veel tussen. Elk jaar werden er twee uitgebracht, respectievelijk voor de lente- en zomercollectie en de herfst- en wintercollectie. De tweede catalogus overbrugde daardoor een periode die zich over twee jaartallen strekte.

De publiciteitsafdeling van de H.L.T. verschafte heel wat werk aan een hele trits van ronkende namen in het wereldje van illustratoren, cartoonisten, ontwerpers van posters, schilders... Deze "fine fleur" werd zowel betrokken bij het illustreren van de catalogussen als bij het ontwerpen van stijlvolle reclames. Enkele van die "hogepriesters" waren:

- Barbier, George (1882-1932)
- Blott, Geo. (?-?) 
- Cappiello, Leonetto (1875-1942)
- Forain, Jean Louis (1852-1931)
- Guillaume, Albert (1873-1942)
- Léandre, Charles (1862-1934)
- Maxence (?-?)
- Moloch, Hector (1849-1909)
- Prejelan, René (1877-1968)
- Sem (Goursat, Marie Joseph Georges)
- Sirat, Joseph (1869- ?)
- Thierit, Henri (1873-1946)
- Vincent, René (1879-1936)
- Willette, Adolphe (1857-1926)

Er verschenen jaarlijks twee catalogussen
a) de lente-zomer-editie. Omdat de firma het soms kortweg had over de versie "été" wordt verder gemakkelijkheidshalve overal van de "zomer-editie" gesproken.
b) de herfst-winter editie (verder "winter-editie" genoemd)

Vooral de zomer-edities van de catalogussen waren werkelijk opmerkelijk. Ze werden niet volgepropt met de honderden nieuwe creaties die de High Life Tailor jaarlijks lanceerde. Er werd gekozen voor een mix aan commerce en ontspanning, van ware kunst en fijne humor. Er werd slechts een zeer beperkte selectie van de nieuwigheden als smaakmakertjes en publiekslokkers getoond. Dat kon ook moeilijk anders. In de vroege 1900´s bijvoorbeeld introduceerde High Life Tailor naar eigen zeggen 100 mannelijke en 300 vrouwelijke ontwerpen per seizoen ! Het overige van de collectie kon de klant in het verkooppunt in Parijs komen bezichtigen.

Er was trouwens geen reden om alle creaties te tonen, om zo meteen ook eventueel erg variërende prijzen aan de klant bekend te maken. Tot zo rond het uitbreken van WO 1 ongeveer hanteerde de H.L.T. immers slechts twee standaardprijzen: 95 Fr voor een "costume tailleur" voor de dames en 69,50 Fr voor een "complet" voor de heren.

Zo nu en dan werden monsters van gebruikte stoffen in de verkoopbrochures toegevoegd. De firma onderstreepte dat het deze stoffen "zelf" maakte.


High Life Tailor catalogus "Sous l´Empire", lente-zomer 1908

"Nos tissus sont fabriqués par nous-mêmes, et par conséquent exclusifs. Néanmoins, pour en éviter la contrefaçon, nous les avons déposés au Tribunal du Commerce."

Dat "nous-même" moet niet al te letterlijk genomen worden. Men moet in een andere catalogus duiken, om de juiste uitleg te krijgen, namelijk deze uit 1899:

"Le commerce du négociant en draperies, ou, pour mieux dire, de l´intermédiaire entre le fabricant-manufacturier et le tailleur, est un des commerces les plus importants et les plus florissants de nos grandes cités, Paris et Londres. Il est prouvé que ces maisons sont grevées de frais généraux, voyageurs ou représentants, qui ne leur permettent pas de vendre avec moins de 25 à 30 % de bénéfice. La principale force de notre affaire réside en entier dans le paragraphe ci-dessous:
Nous supprimons cet intermédiaire coûteux; notre important chiffre d´affaires nous permet d´acheter par année plusieurs millions de draperies, directement, sans intermédiaire, dans les premières manufactures de France et d´Angleterre."

Dat vermijden van kostelijke tussenpersonen is exact dezelfde techniek als al besproken in het artikel over het Brusselse Grande Maison de Blanc op deze website. Ook die winkel liet haar stoffen exclusief in "haar" Zwitserse fabrieken produceren. Dit liet toe om de prijzen ten opzichte van eventuele concurrentie te drukken, of een hogere kwaliteit aan te bieden voor dezelfde prijs.

Zoals gezegd, de High Life Tailor verkocht eind 19de eeuw tot zo ongeveer 1910 haar creaties voor heren aan 69,50 Fr en die voor dames aan 95 Fr. Dat moeten voor de geleverde kwaliteit erg concurrentiële prijzen zijn geweest. We halen er de wintercatalogus van 1908 bij: hierin onderstreepte de modewinkel:

"Alors que les uns et les autres (de twee vermelde prijzen, BVH) représentent une valeur triple, (il) nous a valu des envieux et surtout des plagiaires."

Het spreekt voor zich dat catalogussen met de stukjes voorbeeld-stof er nog in, de voorkeur genieten van verzamelaars.


High Life Tailor catalogus 1909... Maar wat is toch "la petite histoire" achter de voorstelling van Leopold II als een klant van een "boui boui" (drankgelegenheid) ten midden van kraanvogels, in het jaar van zijn overlijden ?

De paar geselecteerde nieuwste creaties die High Life Tailor in haar catalogussen voorstelde, werden afgewisseld met bv. een kortverhaal of verzen, met grappige maar tegelijkertijd ook artistieke cartoons van staatslieden, er werden historische thema´s, vooral uit de roemrijke Franse geschiedenis aangesneden enz. Er werd zowaar af en toe op speelse wijze een kwinkslag toegevoegd die verband hield met actuele onderwerpen, zoals de Vredesconferenties van Den Haag (1899 en 1907), het nijpend tekort aan openbaar vervoer in Parijs enz. Dit alles echter steeds met de klemtoon op de artistieke invalshoek, niet op de polemiek.

De opmerkelijke catalogussen moeten destijds al ware hebbedingetjes zijn geweest, waar reikhalzend naar werd uitgekeken. Vandaag de dag zijn deze artistieke publicaties ware "collector items", om het in mooi Nederlands te zeggen... High Life Tailor liet overigens ook ansichtkaarten met de beste cartoons drukken. Zoals die van de notoir anti-klerikale Franse premier Combes, die voorgesteld werd als een baarlijke duivel, compleet met staart, hoorntjes en aangepast tafelkleed...

Het zijn dan ook zo´n opmerkelijke tijdsdocumenten, dat we er hier meer in detail bij willen blijven stilstaan. Een hoofdstuk dat overigens in de toekomst verder aangevuld kan worden, naarmate er nieuw beeldmateriaal opduikt.

Voor exemplaren in uitstekende staat worden (relatief) hoge prijzen gevraagd,wat kan gaan van ca. 50 tot 120 Euro. Al duiken er soms ook wel vraagprijzen van 300 Euro of meer op. Of de fraaie werkjes daadwerkelijk aan zo´n prijzen de deur uitgaan, is een andere zaak. Erfgoed verkopen ontaardt soms in overdreven mercantiele praktijken. Al zullen "juiste" prijzen altijd in de schaduw blijven van wat de "zotten" voor iets willen uitgeven...

Voor wie online op zoek mocht gaan naar zo´n catalogussen of andere items van de High Life Tailor:
- zoek zeker ook op de onjuiste naam "Taylor", heel wat verkopers vergissen zich in de beschrijving van hun koopwaar...
- zorg er bij voorkeur voor dat de exemplaren voorzien zijn van de originele stukjes stof of uitscheurbare prentbriefkaart
- alle extra´s, zoals uitnodigingskaartjes voor een tentoonstelling van kunstwerken in de High Life Tailor rechtvaardigen uiteraard een iets hogere prijs, maakt deze tijdsdocumenten extra interessant.

In het nu volgend segment zullen we de vaak excentrieke, steeds stijlvolle catalogussen één voor één de revue laten passeren. Een springmenu laat toe om naar het gezochte jaartal door te klikken, ten minste, indien daarover al informatie gevonden werd. Eerst toch nog enkele inleidende opmerkingen:

- Van elke catalogus zullen telkens de tot nu toe meest kwaliteitvolle beelden getoond worden. Gezien sommige jaartallen echter schaars zijn, slechts zelden opduiken, moest soms volstaan worden met een maar middelmatige kwaliteit. Mocht in de toekomst beter beeldmateriaal opduiken, zal zeker niet nagelaten worden de oorspronkelijke afbeeldingen te verwijderen en door deze van een hogere kwaliteit te veranderen. Ondertussen geeft het zo-zo beeldmateriaal niettemin al een goed idee van hoe de catalogussen het cliënteel trachtte te overdonderen of vermaken.

- Indien er nog geen titel, commentaar of afbeeldingen staan, betekent dit dat voorlopig nog geen (goede) afbeeldingen gevonden werden.

- Het aantal pagina´s vormt voorlopig nog een probleem: tot in de 1920´s lijken de High Life Tailor-publicaties geen paginavermelding te hebben gehad. De beschikbare online bronnen, doorgaans winkels die antieke boeken en documenten verkopen spreken elkaar vaak tegen voor wat betreft het aantal pagina´s. Sommige verschafte informatie is manifest onjuist: zo geeft één verkoper blijkbaar stelselmatig "12 pp" aan, terwijl het aantal beschikbare scans of foto´s van de catalogus dit aantal duidelijk overtreft. Globaa genomen echter telden de documenten 12-16 pp ongeveer.


De laatste catalogus waarvan we tot hier toe sporen vonden, dateert van 1932. Dat wil geenszins zeggen dat er geen latere zijn geweest. Zo lopen de reclames van High Life Tailor tot minstens 1934 door. Het laatste spoor dat tot hiertoe gevonden werd is de hierboven afgebeelde zwart-wit reclamekaart. Helaas is het moeilijk om deze te dateren. De affiche die aan de lantaarnpaal links hangt oogt zowaar 1950´s. Helaas werd tot nu toe geen reclame gevonden die kan bevestigen dat de winkel WO 2 wist door te komen.

Na de historische kadering van de High Life Tailor komen we nu op het tweede deel van dit artikel: de opmerkelijke catalogussen van deze prestigieuze modezaak.

Beginnen doen we met deze uit 1898. Of er reeds daarvoor exemplaren werden uitgebracht, kan voorlopig nog niet beantwoord worden.

De catalogussen opgelijst:
De nummers waarover alvast enige of toch al wat meer informatie gevonden werd, staan in het groen aangeduid in dit springmenu:

1898   1899
1900   1901   1902   1903   1904
1905   1906   1907   1908   1909
1910   1911   1912   1913   1914
1915   1916   1917   1918   1919
1920   1921   1922   1923   1924
1925   1926   1927   1928   1929
1930   1931   1932   ... 

1898
Editie ? "Livre d´Or"

Beschrijving
De oudste catalogus waarvan tot hiertoe een spoor gevonden werd, dateert uit 1898, 6 jaar na de oprichting van de High Life Tailor. Het is vooralsnog onduidelijk of het ging om de lente- of de hersteditie. Men notere dat tot ca. 1900 High Life Tailor enkel een kledingscollectie voor heren had. Pas omstreeks 1900 opende de zaak ook een afdeling voor dames.

De publicatie bevatte illustraties van Léandre, Bac en Géo Blott. 

Druk:
Afmetingen: 24 x 15 cm

1899
Zomer: "Cent ans de mode (1799-1899)"

Beschrijving
Het jaar daarop verscheen ten minste één catalogus. Het fraaie titelblad van deze lente-zomeruitgave was duidelijk geïnspireerd door de Art Nouveau-beweging. De deelnemende illustratoren werden keurig op de voorflap aangekondigd. Léandre en Blott waren weer van de partij, ook Moloch werd niet vergeten.

Deze publicatie is erg zeldzaam. Zelfs voor een exemplaar in "goede" staat worden vaak prijzen van enkele honderden Euro´s aangerekend.

Druk:
Afmetingen: 24 x 18,5 cm

  

Winter

1900
Zomer

Winter

1901
Zomer

Winter

1902
Zomer: (geen titel / La Muse, immortelle nature)

Beschrijving
Andermaal een erg Art Nouveau geïnspireerde omslag. De ontwerper van de twee muzen, vooraan de Lente en op de achterflap de zomer was Manuel Orazi (1860-1934) In een naar binnen geplooid luik van de voorflap bevond zich een uitscheurbare ansichtkaart.

Binnenin zorgde Moloch -die in de late 19de eeuw nog de chromo´s van de HLT had ontworpen- voor vermaak met zijn cartoons. Men vond er voorts tekeningen van Léandre, Forain enz.

Men kan ook zien dat de creaties voor dames al in deze fase namen meekregen, zoals "Suzy".

Deze luxueuze catalogus rolde van de persen in het gereputeerde familiebedrijf Draeger. Deze firma schreef geschiedenis op het vlak van reclamebrochures.

Druk: Draeger, Parijs
Afmetingen: 22,5 x 21,5 cm

 

 

Winter
1) Folder (in afwachting van de catalogus)
2) Catalogus

Beschrijving
Blijkbaar liep er wat mis bij de drukker van de herfst-winter catalogus uit 1902.

"Nous ne pouvons, à notre grand regret, vous adresser quant à présent, l´album artistique, dont nous avions annoncé l´envoi à nos clients et dont la publication se trouve retardée par un accident de tirage chez notre éditeur."

High Life Tailor liet dus in afwachting een minder omvangrijke reclamefolder drukken. Het ging om een aan twee zijden bedrukt zevenluik.

"Si vous ne trouvez, dans le présent opuscule, qu´un nombre restreint de spécimens de nos costumes de Dames, la raison en est que, lors de nos précédentes publications, des concurrents peu scrupuleux n´ont pas craint de copier la plus grande partie de nos modèles, pour s´en attribuer ensuite la création."

De achterzijde vormde een grappig geheel van modieus geklede mensen in de rug gezien, waartussen de letters van High Life Tailor dwarrelden. Het frivool werkstukje was van een zekere Fernand Fernel.

Druk:
Afmetingen: 22 x 12,5 cm (dichtgevouwen)
Pagina´s: tweezijdig bedrukt zevenluik

Beschrijving
Wat later kwam het dan bli
jkbaar toch nog goed met de geplande wintercatalogus. Deze kreeg geen titel mee, en draaide evenmin rond een bepaald thema. De klemtoon lag ditmaal hoofdzakelijk op de eigenlijke collectie, al dook hier en daar wel een zonderling wezentje op in de illustraties. Maar voor het overige geen amusante kolder of opmerkelijke kunst ter afwisseling. Al moet daarbij uitzondering gemaakt worden op de zeer geslaagde omslagillustratie.

Tevens was het duidelijk: tot nu toe hield de modewinkel er geen standaardformaat op na voor haar catalogussen. Ze hadden allemaal andere afmetingen meegekregen, en een herkenbare huisstijl was er ook niet. Wel een achterliggende filosofie, en de inspiratie van het moment. Afmetingen en herkenbare kleuren waren daar volledig aan ondergeschikt. Het jaar nadien werd uitzonderlijk het formaat wel aangehouden.

Druk:
Afmetingen: 28 x 15 cm

 

 

 

 

1903
Zomer: "Livre d´Or"

Beschrijving
Hoewel deze titel reeds in 1898 weerhouden werd, besloot het elitaire modehuis deze amper 5 jaar later opnieuw te selecteren. Wellicht lag dezelfde reden aan de basis van die beslissing als deze, die in de catalogus van 1904 specifiek tot uitdrukking gebracht werd in het voorwoord (zie aldaar). In de 1890´s verkocht de modewinkel enkel kledij voor heren. Sedert ca. 1900 was daarin verandering gekomen, en was het aanbod uitgebreid met een nog veel uitgebreidere lijn voor dames. Daarom kon gewoon verdergebouwd worden op het thema van enkele jaren eerder.

Illustratoren zoals Moloch, Willette, Sem en Albert Guillaume zorgden voor de vrolijke noot.

Druk: Draeger
Afmetingen: 28 X 15 cm

 

 

 

 

Winter

1904

Zomer: "Cent ans de mode (1799-1904)"

Beschrijving
Andermaal koos High Life Tailor voor een titel die reeds in 1899 aan bod kwam. De uitleg hiervoor werd uitvoerig toegelicht in het voorwoord:

"Sous ce même titre, nous avons déjà publié un album où étaient retracées les principales transformations de la Mode depuis la Révolution. Cédant à de nombreuses demandes, nous avons décidé de le réimprimer, mais en le complétant. Notre premier recueil était, en effet, plus particulièrement consacré au Costume Masculin; Nous y avons ajouté une nouvelle série de compositions qui évoquent les même périodes de la Mode Féminine.
   Notre clientèle comprendra facilement la raison de cette addition; c´est qu´en effet, depuis quatre ans déjà, notre maison a réalisé une très importante création: à notre spécialité de Vêtements pour Hommes, nous avons ajouté celle de Vêtements pour Dames."

De fraaie illustratie op de voorflap was ditmaal van de hand van L.W. Hawkins. Er waren weer een hele trits illustratoren die de kans kregen om hun "savoir faire" extra ten toon te spreiden op het luxueuze papier van de High Life Tailor catalogus, waaronder alweer Léandre, naast bv. Job, Gerbault, Girardet, A. Gorguet. Vandaag allemaal misschien grotendeels vergeten namen in een met data overspoelde wereld, maar destijds behoorden zij allemaal tot de "crême de la crême" van illustratoren.

Druk: G. de Malherbe, Paris
Afmetingen: 25 x 19 cm
Pagina´s; 16 p

  

Winter:

1905
Zomer: "Journée d´une Parisienne au XXème siècle"

Beschrijving
Bijzonder feeëriek nummer, waarin de veelzijdige kunstenaar Albert Guillaume (1873-1942) voor het leeuwenaandeel van de uiterst fraaie illustraties zorgde. High Life Tailor besloot dat jaar om het niet eens over een historische boeg te gooien, maar ditmaal met twee voeten in de eigen eeuw te blijven dartelen. Temeer daar hun eregast Guillaume daar blijkbaar een zwak voor had:

"Votre portraitiste réussirar d´autant mieux que c´est chez lui une conviction sincère: la Parisienne du XXème siècle est l´idéal modèle auquel il a consacré toutes les resources de son très souple talent de dessinateur, d´humoriste et de peintre."

Zoals eerder al aan bod kwam organiseerde High Life Tailor tevens een tentoonstelling in haar "galerie" met werken van de overduidelijk zeer getalenteerde Albert Guillaume.

Vreemd genoeg lijken er twee verschillende versies van de binnenzijde van de voorflap te hebben bestaan, één met een tekst, één met gratis monsters van gebruikte stoffen.

Naar onze eigen appreciatie behoort deze catalogus tot de top 3 van het prestigieuze High Life Tailor.

Druk: Draeger
Afmetingen: 26,5 x 22,5 cm

  

Winter:

1906
Zomer: "Journée d´une femme du monde au XVIIIème siècle"

Beschrijving
Het verleden bleef High Tailor duidelijk boeien. Na een zijsprong in de eigen eeuw in 1905, besloot de firma het jaar daarop toch weer eens in de teletijdmachine te stappen, de selectiepijl met grote beslistheid op "18de eeuw" geplaatst. Terug naar de Gouden Eeuw, ten minste voor de elite uit die periode. Die van de "coquetterie la plus raffinée", die van markiezinnen en baronnen, van hertogen en frivole prinsessen. Ondanks de "Révolution" bleven Madame de Pompadour en consoorten duidelijk de gemoederen in Parijs beroeren, hun geamuseerd gegiechel weergalmend in de kronkelige en soms duistere gangen van de Franse geschiedenis...

Opmerkelijk: er verscheen reclame van een andere firma in de catalogus van High Life Tailor, meer bepaald van de Ocean Accident verzekeringsmaatschappij. Deze in 1871 opgerichte verzekeraar omschreef zichzelf als "La plus forte Compagnie d´Assurance du monde contre les accidents de toute nature".

Ook deze barokke catalogus is erg sierlijk. Geen wonder dat heel wat verzamelaars van zulke items hem aan hun collectie willen toevoegen. Vooral wie van tierlantijntjes en guirlandes allerhande houdt, zal in de roze wolkjes zijn...

Druk:
Afmetingen:

Winter: "Exhibition de models au High Life Tailor"

Beschrijving
In de aanloop naar de winter van 1906 werd nog een dunne reclamebrochure uitgegeven. Op de grappige omslag ziet men hoe Parijs meewarig naar de mode in Londen kijkt, en aangeeft het grote voorbeeld te hebben voorbijgestoken. Deze brochure toonde blijkbaar alleen nieuwe ontwerpen. Blijkbaar waren het toch vooral de zomeredities van de High Life Tailor catalogussen die de bonte mix van elegantie, kunst en humor aanboden. Niettemin, een heel interessant tijdsdocumentje...

Druk:
Afmetingen:

 

1907
Zomer

Winter: (zonder titel)

Beschrijving
Voorlopig werd nog maar één afbeelding gevonden van de wintercatalogus uit 1907. Het gaat om een ontwerp uit de rijkgevulde koker van René Vincent, een zeer geappreciëerde reclameontwerper voor tal van bekende merken en producten, zoals voor Byrrh (zie hiervoor het apart artikel over deze aperitiefdrank op Retroscoop), Dunamis en Delahaye auto´s, Neyret handschoenen en lingerie, Philips luidsprekers en lampen, Belle Jardinière enz. Hij zou overigens ook het jaar daarop voor de omslag van de High Life Tailor wintercatalogus instaan.

Druk:
Afmetingen:

1908
Zomer: "Sous l´Empire"

Beschrijving
Aanvankelijk had High Life Tailor aangekondigd dat het volgende nummer van haar spraakmakende catalogus gewijd zou zijn aan het thema "Célébrités contemporaines". De correspondentie met een nazaat van Madame Chamboudin-Rolland bracht de firma op een ander idee. Deze correspondent vond namelijk in een kast correspondentie in 1810 door deze dame geschreven. Deze bleek zo´n interessante inkijk te geven in de maatschappij aan het begin van de 19de eeuw, dat besloten werd om de Napoleontische periode als thema te kiezen.

Voor de omslag werd een zekere Daniel Hernandez aangeschreven. We nemen aan dat het in feite ging om de getalenteerde Peruviaanse schilder Hernandez-Morillo (1856-1932). Hij verbleef lange tijd in Parijs. Daarnaast liet ook een zekere A. Ferro zich in deze editie opvallen. Het eindresultaat was andermaal een bijzonder kunstzinnig exemplaar, dat volkomen terecht heel wat bewonderende "oh´s" en "ah´s" ontlokt zal hebben...

Draeger was andermaal de drukker van dienst. Het is duidelijk dat High Life Tailor erg tevreden was over de samenwerking met het familiebedrijf. 

Druk: Draeger
Afmetingen: 25 x ca. 22,5 cm



Winter: "A travers les ages"

Beschrijving
Zoals gewoonlijk was ook de wintereditie uit 1908 enigszins minder spectaculair dan het zomernummer. Niettemin zorgde de zeer gerespecteerde reclame-illustrator René Vincent (1879-1936) voor een fraaie omslag en kleine, niet ingekleurde illustraties boven de nieuwste creaties van High Life Tailor.

Drukker: Draeger
Afmetingen: 23,5 x 14,5 cm

 

  

1909
Zomer: (Célébrités contemporaines deel 2) 

Beschrijving
Uit het voorwoord in deze nieuwste catalogus bleek dat High Life Tailor in een eerder nummer cartoons van "célébrités contemporaines" of bekende (politieke) figuren had laten verschijnen. Blijkbaar werden deze zeer bijzonder gesmaakt door het publiek. In de loop van 1907 werd dan ook een vervolg aangekondigd. Normaal zou deze er in 1908 zijn gekomen, maar zoals men aldaar kan lezen, werden die plannen voor een jaar opgeborgen. 

Belofte maakt schuld, in 1909 mocht er weer gelachen worden. Een kransje van talentvolle cartoonisten trokken weer eens stoute schoenen aan, of alleszins, die van een volleerde koorddanser. Uiteraard kon een hoog aangeschreven winkel als de High Life Tailor zich geen politiek of diplomatiek schandaal permitteren. Het moet dus wel wat schipperen zijn geweest tussen plaagzucht en diplomatie. De firma zelf dekte zich in het voorwoord veiligheidshalve nog eens in:

"En publiant cet Album avec tout le luxe de l´impression moderne, nous avons cherché à faire oeuvre d´art et nullement oeuvre d´opinion.

Cette déclaration bien nette à la tête de ces pages toutes remplies de rire, n´était peut-être pas nécessaire. Nous avons tenu néanmoins à la faire afin d´éviter toute équivoque."

Of de mikpunten van milde spot op voorhand gepolst werden zou interessant zijn om te weten. Niettemin, zelfs indien de betrokkenen hun fiat gegeven hadden, dan nog weet men niet of al te voortvarende aanhangers geen aanstoot zouden nemen aan hetgeen afgebeeld werd. Zelfs al was de catalogus van de High Life Tailor in de verste verte geen satirisch weekblad dat heel bewust de grenzen opzoekt, lichtjes of zwaar overschreidt... Niets dat echt aanstoot gaf, niemand die een enigszins verstaanbare reden had om een vinaigrette te willen maken van Moloch en de directeur van de High Life Tailor. Al weet je met compleet irrationele lieden natuurlijk nooit....

    

Hetgeen Job, Léandre, Marchetti, Moloch, Sirat enz. afleverden, waren dan ook echt wel kunstwerkjes. De originelen hingen overigens tijdelijk in de etalages van de mondaine kledingwinkel.

Helaas staan de namen van de afgebeelde figuren er niet bij. Enkele verzen onder de cartoon geven soms niettemin wat aanwijzingen. De "Shah" van Perzië of Iran wordt wel specifiek benoemd. Op zijn kroon prijkt overigens nog eens een kattekop, ofte "chat" in de taal van Verlaine. Ook onze eigenste Leopold II, groot liefhebber van Parijs en zijn wat aparte geneugtes werd niet ontzien...

Maar toegegeven, men zou de actualiteit uit die periode al door en door moeten kennen, om het geestige van elke cartoon volledig te begrijpen. Los daarvan kan iedereen echter met één oogopslag zien dat het hier inderdaad om heel artistieke bijdragen handelden. Of één of andere illustratie tot commotie heeft geleid, een polemiek heeft veroorzaakt is niet geweten...

Op de voorflap van de catalogus kan men zien hoe nieuwsgierige Parijzenaars zich komen vergapen aan de uitgestelde werken in de vitrines van de High Life Tailor.

Druk:
Afmetingen:

 

Winter

1910
Zomer: ("Histoire du tailleur de Bagdad")

Beschrijving
De volgende publicatie van High Life Tailor kreeg blijkbaar geen "officiële" titel mee. Alles draait niettemin rond één van de verhalen die Shéherazade gedurende 1001 nachten aan Sultan Shéryar vertelde, om zo aan een zekere terechtstelling te ontkomen. Niet geheel toevallig natuurlijk werd gekozen voor het verhaal van de onfortuinlijke kleermaker Saleem Ben Saïd uit Bagdad.

Andermaal verzorgden topillustratoren als René Vincent, R. Lelong, Prejelan en Kowalsky het gedeelte beeldmateriaal.

Druk: Draeger
Afmetingen: 25 x 21,5 cm.
Pagina´s: 22

Winter: "Le Tailleur Inconnu"

Beschrijving
Andermaal valt het verschil tussen de prestigieuze zomereditie en de veel bescheidenere wintercatalogus erg op. Ook ditmaal voornamelijk de kledingcollectie, met als enig extraatje een soort fabeltje in rijmvorm over een huichelachtige neef en zijn oom.

Druk: Draeger
Afmetingen:
Pagina´s: 12

 

 

 

1911
Zomer: "La mystérieuse affaire de la formule"

Beschrijving
Net als in 1910 verscheen in 1911 een kortverhaal in de zomercatalogus van High Life Tailor. Geen sprookje ditmaal, maar een avonturenverhaal geschreven door een zekere "Strapp". De voorflap met een hoog Roulletabille of Arsène Lupin-gehalte werd bedacht door Marchetti. (Mogelijk ging het om Ludovico Marchetti, hetgeen dan wel zou betekenen dat het werk 2 jaar na zijn dood gebruikt werd). Daarnaast werkten ook de tekenaars Foa, Lelong, Macchiaty, Mirande en Scott aan dit nummer mee.

Druk:
Afmetingen:
Pagina´s: 20

Winter

1912
Zomer: "En l´an 2700, une visite royale au High Life Tailor"

Beschrijving
De formule van het kortverhaal sloeg blijkbaar aan. Na een sprookje en een soort detectiveverhaal verscheen in 1912 zowaar een Science Fiction-kortverhaal in de immer fantasierijke High Life Tailor-catalogus. Het speelt zich af in 2700, en de Franse president krijgt bezoek van het koningspaar uit Papoua. Hoewel beiden incognito reizen, krijgen Franse journalisten lucht van dit hoog bezoek. Eén van hen breekt in het tijdelijk verblijf van het koninklijk echtpaar, op zoek naar nieuwsfeiten. In de kamer van de koningin stoot hij op een brief die zij was beginnen schrijven, waarin ze vertelt over haar bezoek aan... natuurlijk, de High Life Tailor... (De auteur wordt blijkbaar niet vermeld) (?)

Andermaal een heel kunstzinnig werkje, een echt hebbedingetje voor heel wat verzamelaars van zulke mode-gerelateerd erfgoed...

Druk:
Afmetingen:
Pagina´s: 16

 

Winter: "La Mode d´Hiver"

Beschrijving
Voorlopig is van deze catalogus enkel geweten dat Maximilian Fischer mee voor illustraties zorgde. Interessant is ook dat wat de herenmode betreft er niet alleen aanbiedingen waren voor de jonge wolven...

Druk:
Afmetingen:

1913
Zomer

Winter

1914
Zomer: "Pays d´Arvor"

Beschrijving
Net voor WO 1 verscheen nog een uitgebreide catalogus. Het thema van die editie was de Bretoense streek Pays d´Arvor, die zich uitstrekt rond de stad Vannes. Een streek die sterk afhankelijk was van visserij, en daardoor heel wat zonen en vaders voor goed in de golven zag verdwijnen.

Men kan zien dat de publiciteitssector zich systematisch professionaliseert. De manier waarop verschillende stoffen worden gepresenteerd aan de lezers en lezeressen bv. is verfrissend. Ook de mode zelf is aan evoluties onderhevig: de complexe creaties van het einde van de 19de eeuw worden duidelijk "lichter" en wellicht ook comfortabeler om te dragen.

 

 

Winter

1915
Zomer

Winter

1916
Zomer

Winter: (zonder titel)

Beschrijving
Ondanks de oorlogswaanzin in en rond de loopgraven, slaagde High Life Tailor er toch in om met een kleine catalogus in de winter van 1916-´17 af te komen. Deze oogde uiteraard sober.

In vergelijking met de vroege 1900´s kan men zien dat de mode voor dames veel minder weelderig geworden is, en ook wat korter. Zonder nu ook weer zelfs maar in de buurt van Twiggy & co. te komen, natuurlijk.

Druk:
Afmetingen:

1917
Zomer

Winter

1918
Zomer

Beschrijving
WO 1 eindigde officieel op 11 november 1918. Een heugelijke gebeurtenis waarop High Life Tailor niet gewacht had, om in 1918 een sobere zomercatalogus uit te geven. Voorlopig werd enkel een afbeelding van de omslagpagina gevonden. Uiteraard komt het over als een zwak afkooksel van de fantasierijke exemplaren uit de Belle Epoque. Niettemin is het al verrassend dat toch blijkbaar genoeg personeel en grondstoffen gevonden werden om tot het drukken van een kleine catalogus over te gaan. Ze boden alleszins heel wat vrouwen wiens echtgenoten, zonen, vaders.... aan het front of in één van de talrijke militaire hospitalen streden enig soelaas, in afwachting van betere tijden.

Druk:
Afmetingen:

Winter

1919
Zomer 

Winter

1920
Zomer: "La folie à la danse"

Beschrijving
De "roaring twenties" werden meteen met veel zwier ingezet in deze catalogus, gewijd aan "les danses nouvelles dans le grand monde en France". Daarin werden de lezers en vooral lezeressen (verder) op de hoogte gebracht over de tango ("l´homme qui inventa le tango"), de wilde dansen die vanuit de VS kwamen overwaaien ("Les Nègres dans l´Amérique du Nord", "Le Shimmy shake") en over andere weetjes ("les thés, les dancings"). Er was ook een korte tekst van de Spaanse schrijver, poëet en journalist Miguel Zamacoïs, getiteld "Une réception à l´Académie... de danse." High Life Tailor haalde er dus altijd wel mensen bij, die op de één of andere manier al een naam voor zichzelf hadden weten te maken, soms zelfs als ware uitblinkers golden.

Illustratoren van dienst ditmaal waren onder meer René Vincent (nog maar eens), George Barbier en Benito.

Druk: Draeger
Afmetingen: 27 x 21 cm

Winter

1921
Zomer: "Danses de jadis"

Beschrijving
Het centrale thema van 1920 was blijkbaar voor herhaling vatbaar. Alleen viel het zoeklicht ditmaal niet op de moderne dansen, maar op die van weleer. De Oude Grieken, de Renaissance periode, die onder Lodewijk XV, India, de polka ... In enkele of meerdere zinnen toonden ze allemaal het puntje van de al dan niet exotische neus.

De voorflap was ditmaal van de hand van George Barbier, die ook al het jaar daarvoor een bijdrage had geleverd voor de catalogus van High Life Tailor.

Druk: Draeger
Afmetingen: 27 x 21 cm.

 

 

 

Winter: (zonder titel)

Beschrijving
Ditmaal kan ook nog eens van een winter-editie wat beeldmateriaal getoond worden. Zoals blijkbaar de traditie bij HLT was, werd ook die uitgave bescheidener gehouden dan het zomernummer. En ook ditmaal lag de klemtoon daarbij op de collectie, niet op het frivole, het grappige, het wonderbaarlijke... De meeste pagina´s richtten zich op het damespubliek. En, omgekeerde wereld, hier bevonden de heren zich in de "centerfold". Buishoeden bleken nog altijd niet uit de mode te zijn in de mondaine wereld van casino´s en paardenrennen.

Druk:
Afmetingen:

 

1922
Zomer: "De Confucius au T.S.F."

Beschrijving
De bedenkers van de zomercatalogus van HLT hadden twee hoofdassen langswaar ze op zoek konden gaan naar onderwerpen. De verticale as liet toe op de tijdslijn meer naar het verleden, het heden of eerder de toekomst te schuiven. De horizontale as was de geografische invalshoek: bleef men in Frankrijk, doorkruiste men Europa, zocht men het op andere continenten ? Het was deze laatste kaart die de makers trokken, bij het bepalen van het hoofdthema voor de zomereditie van 1922. Het weerhouden continent was ditmaal uitsluitend Azië.

Dit lijkt één van de eerste H.L.T-catalogussen te zijn geweest waarvan de pagina´s genummerd werden.

Druk:
Afmetingen:

Winter:

Beschrijving
Opnieuw een eerder typische catalogus voor een modezaak, met de klemtoon op de nieuwe collectie.

Men kan wel zien dat de reclamesector zich steeds meer aan het professionaliseren is. Noteer bv. hoe één tekening de klant met één oogopslag een idee moet geven hoe hetzelfde kledingsstuk eruit zou kunnen zien in de zes beschikbare kleuren.

Bijdragen van o.a. illustrator Prejelan

Druk:
Afmetingen:

1923
Zomer
 

Beschrijving
Dit nummer brengt summier verslag uit over de "embellissements" die het winkelpunt in de rue Richelieu onderging. Tevens komt de klant meer te weten over wat er destijds op dit perceel stond: het destijds bijzonder populaire café Frascati, één van de favoriete adressen van de "jeunesse dorée onder het Directoire en Napoleon.

Illustrator Prejelan verzorgde de "centerfold", waarop een mondain groepje weinig aandacht lijkt te hebben voor een polo-wedstrijd, maar des te meer voor elkaar. 

Druk:
Afmetingen:

Winter

1924
Zomer

Winter: (zonder titel)

Beschrijving
Momenteel is enkel geweten hoe de voorzijde van dezer catalogus eruit zag, niets over de inhoud.

Druk:
Afmetingen: 24 x 19 cm
Pagina´s: 14

1925
Zomer: "l´Art de s´habiller (en 1864)"

Beschrijving
Momenteel is van deze catalogus enkel geweten dat René Préjelan voor een aantal van de illustraties zorgde. De titel suggereert dat het inleidend artikel en mogelijk een aantal illustraties draaiden rond het jaar 1864. Waarom precies dat jaar is nog niet helemaal duidelijk.

Druk:
Afmetingen: 27,5 x 21 cm

Winter

1926
Zomer: (geen officiële titel ?)

Beschrijving

Druk:
Afmetingen

Winter

1927
Zomer

Winter: (geen titel)

Beschrijving
De wintercatalogus van het crisisjaar 1929 werd opgevat als een mapje, met los daarin opgeborgen (ten minste) 16 modetekeningen.

Het document vermeldt nog de woorden "Devambez pour High Life Tailor". Naar alle waarschijnlijkheid verwijst dit naar de firma vandaag de dag nog steeds gevestigd op de Place Vendôme, dat bv. luxe verpakkingen maakt. (tenzij het bv. verwijst naar de schilder André Devambez (1867-1944), overigens een telg van het eerder vermelde Maison Devambez.

Drukker:
Afmetingen: 21 x 16 cm 

 

1928
Zomer

Winter

1929

Beschrijving
Slechts enkele afbeeldingen van "een" High Life Tailor catalogus uit 1929 zijn voorlopig bekend. Het is evenwel nog onduidelijk of het gaat om beeldmateriaal van de zomer- of de wintereditie.

Druk:
Afmetingen: 21 x 18 cm
Pagina´s: 14

 

 

Zomer

Winter

1930
Zomer

Winter

1931
Zomer

Winter

1932
Zomer: "Nouvelles feuilles"

Beschrijving

Druk:
Afmetingen:

 

Winter

*   *   *   *   *

Tot slot: beeldmateriaal van 2 catalogussen kon niet verbonden worden aan een specifiek jaartal. Hopelijk brengen latere opzoekingen hieromtrent ophelderingen....

 

 
 
database afsluiten